مطالعه وضعيت حرفه اي گرايي اعضاي هيأت علمي دانشگاه تهران در نيمه دوم سال تحصيلي 1395-1394

پژوهش حاضر با هدف «تعيين وضعيت موجود حرفه­ اي­ گرايي اعضاي هيأت علمي دانشگاه تهران و ارائه راهكارهاي بهبود» در اين دانشگاه انجام شده است. اين مطالعه، نقش عضو هيأت علمي دانشگاه را به مثابه يك حرفه بر اساس تفاسير نظري حرفه ­اي­ گرايي و بويژه ملهم از الگوي مفهومي حرفه ­اي­ گرايي دانشگاهي ايوانس دانسته و آن­گونه كه آنان در دانشگاه معرفي و پذيرش مي­ شوند، شناسايي شده و وضعيت موجود آنان بررسي و تحليل گرديده است. اين پژوهش توصيفي- پيمايشي از نوع مقطعي و در زمره مطالعات موردي است. جامعه آماري پژوهش به لحاظ موقعيت جغرافيايي شامل كليه اعضاي هيأت علمي دانشكده­ هاي واقع در شهر تهران «دانشگاه تهران» با تعداد 1593 نفر است. با روش نمونه­ گيري طبقه­ اي نسبي، 164 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده­ ها پرسشنامه محقق ساخته بوده است. پس از روايي صوري و محتوايي از ديدگاه متخصصان اين حوزه، اعتبار پرسشنامه از طريق تحليل عاملي تأييدي در نرمافزار Pls بررسي و تاييد شد. همچنين پرسشنامه از قابليت اعتماد بالايي (با ضريب آلفاي كرونباخ 0.93) برخوردار بوده است. نتايج گوياي آن است كه وضعيت حرفهاي­ گرايي اعضاي هيأت علمي دانشگاه تهران مطلوب است، اما وضعيت مؤلفه ­هاي خودتنظيمي گروه همكاران، پذيرش مرجعيت انجمن حرفه ­اي و پايبندي به دانش پداگوژي نسبتا مطلوب بوده است. مهم­ترين راهكار پيشنهادي به منظور بهبود حرفه ­اي ­گرايي اعضاي هيأت علمي، طراحي و ايجاد انجمن­ حرفه­ اي مختص حرفه استادي (فراتر از رشته تخصصي) است.