شرح قصيدة الأشباه اثر مُفَجَّع بَصري، شاعر گمنام شيعه

Sharh-e Qasidat al-ashbah By:Mofajja’ of Basreh

مفجّع بصري (د.327ق) اديب، كاتب، نحوي و لغوي برجستۀ عصر عباسي، از شاعران گمنام عربي‌سراست كه در شعر خود به مدح و منقبت اهل بيت(ع) پرداخته است. از چكامه‌هاي مشهور او «قصيدة الأشباه» است كه شاعر در آن با عنايت به حديث نبوي «اشباه» و احاديث مشابه، و نيز با استناد به آيات قرآن و حوادث صدر اسلام، به ذكر فضايل و مناقب امام علي(ع) و بيان وجوه شباهت ايشان با پيامبران الهي مبادرت كرده است. مفجّع، خود، اين قصيده را شرح كرده است. مقالۀ حاضر كوششي است در معرفي اين شاعر شيعي و شاهكار ادبي او (قصيدة الأشباه) و نيز معرفي نسخۀ خطّي شرح اين قصيده.

Mofajja’-e Basri (d. 327 /939) the prominent literary man, scribe, grammarian and philologist during the Abbasid Caliphate, but one of the obscure individuals in terms of writing Arabic poetry, haseulogized the Prophet’s household. One of his celebrated poems is his “Qasidat al-ashbah” (an ode on resemblances) in which the poet, with regard to the prophetic tradition “ashbah” and other traditions, and based on the Qur’anic verses and the events in early Islamic era, has praised the merits and superb attributes of Imam Ali, stating his resemblances to the holy messengers. The present article seeks to introduce this Shi’i poet and the manuscript of the commentary on his literary masterpiece “Qasidat al-ashbah”.