تدوين يك برنامه رواني - آموزشي بر اساس الگوي ستير براي زوجين متعارض و اثربخشي آن در كاهش سبك مقابله اي ناكارآمد و احتمال وقوع طلاق

پژوهش حاضر به منظور تدوين يك برنامه رواني- آموزشي براي زوجين متعارض و اثربخشي آن در كاهش سبك مقابله‌اي ناكارآمد و احتمال وقوع طلاق انجام شد. بر اساس مهارت‌هاي ارتباطي ستير يك برنامه رواني- آموزشي تدوين شد كه به روش گروه متمركز، روايي محتوايي آن مطلوب بود. در يك طرح آزمايش پيش‌آزمون- پس‌آزمون و يك پيگيري 2 ماهه، اثربخشي آن بررسي شد. 32 شركت كننده (16 زوج متعارض) در آستانه طلاق، از بين مراجعه‌كنندگان به شوراي حل اختلاف در شهر كرج به ­روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به طور تصادفي و مساوي در گروه­هاي آزمايش و كنترل جايگزين شدند. خط پايۀ همه شركت‌كنندگان در شيوۀ مقابله با تعارض و احتمال وقوع طلاق اندازه‌گيري شد. مداخلات رواني- آموزشي در 10 جلسه زوج‌درماني براي گروه آزمايش اجرا گرديد و همه شركت‌كنندگان در پس‌آزمون و پيگيري ارزيابي شدند و داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‌گيري‌مكرر تحليل شدند. نتايج نشان داد كه استفاده از سبك ناكارآمد مقابله‌ با تعارض و احتمال طلاق در زوجين شركت‌كننده در برنامۀ رواني- آموزشي به طور معناداري پايين‌تر از گروه كنترل بود (P< 0.01). همچنين اين تغييرات در مرحلۀ پيگيري مشاهده شد.نتايج پژوهش شواهدي را پيشنهاد مي‌كند كه برنامۀ رواني- آموزشي مبتني بر الگوي ستير يك روش زوج درماني مناسب براي كاهش سبك ناكارآمد مقابله‌ با تعارض و احتمال وقوع طلاق در متقاضي طلاق و زوجين متعارض مي‌باشد.